UTD Greece

We have a full lineup of Activities and UTD classes at AquaTec
We will be offering a fixed and custom schedule of classes from our Open Water
program through Essentials, Technical, Trimix, Rebreather, Wreck Penetration and so on.

Η UTD αποτελεί μια συμπαγή φιλοσοφία στην υποβρύχια δραστηριότητα, η οποία ενισχύει την λειτουργία της ομάδας στην κατάδυση, την άνεση και την επάρκεια των μελών και κατά συνέπεια την μέγιστη απόλαυση της κατάδυσης.
Η UTD έχει θέσει ένα σύνολο υψηλών αλλά επιτεύξιμων καταδυτικών ικανοτήτων.Τα σχολεία ξεπερνούν την μονοδιάστατη σχέση εκπαίδευση / επίδειξη, και ωθούν τον εκπαιδευόμενο να οδηγήσει ή να τροποποιήσει ο ίδιος την εκπαίδευση ώστε να προσαρμοστεί στις ατομικές του ανάγκες.

Ο εξοπλισμός είναι διαμορφωμένος σύμφωνα με τα πρότυπα του UTD /Hogarthian /DIR.
Πληροφορίες για τα εκπαιδευτικά προγράμματα UTD στο info@aquatec.gr

Καταδυτικά Αέρια

Βασικά χαρακτηριστικά των αερίων που χρησιμοποιούμε στην κατάδυση.

Ατμοσφαιρικός Αέρας

Η Γη περιβάλλεται από στρώμα αερίων που ονομάζουμε ατμόσφαιρα και συγκρατείται λόγω βαρύτητας. Η σύσταση της ατμόσφαιρας δεν είναι σταθερή, ποικίλει σε σύνθεση ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή (Θερμοκρασία, υψόμετρο, εκπομπές ρύπων)
Ο ατμοσφαιρικός αέρας περιέχει άζωτο, οξυγόνο, διοξείδιο του άνθρακα, νέον, αργό και άλλα αέρια σε μικρότερες ποσότητες. Η αναλογία των αερίων αυτών σε ξηρή (χωρίς υδρατμούς) ατμόσφαιρα παρουσιάζεται στον παρακάτω πίνακα.

Σύσταση Ατμοσφαιρικού Αέρα
Αέριο Αναλογία
Άζωτο (N2) 78.084%
Οξυγόνο (O2) 20.946%
Διοξείδιο του Άνθρακα (CO2) 0.033%
Αργό (Ar) 0.934%
Άλλα αέρια 0.01%

Ο ατμοσφαιρικός αέρας σαν αναπνεύσιμο αέριο δημιουργεί προβλήματα όταν γίνεται χρήση αυτού σε βάθη πέρα των 40 μέτρων. Η “ναρκωτική” επίδραση του αζώτου αλλά και η αυξημένη πυκνότητα του αερίου σαν αποτέλεσμα έχει την αύξηση του έργου της αναπνοής που οδηγεί στην μείωση ροής του αέρα στους αεραγωγούς άρα…. μη επαρκή αερισμό των πνευμόνων.

Οξυγόνο O2

Διαλυτότητα = 0.11
Ναρκωτική δράση = 0.45
Mol.βάρος = 32 g/mol

Το οξυγόνο είναι απαραίτητο για την ζωή αλλά προκαλεί τοξικές αντιδράσεις όταν εισπνέεται σε μεγάλες πιέσεις. Οι περισσότεροι οργανισμοί προσλαμβάνουν οξυγόνο για την λειτουργία της κυτταρικής αναπνοής. Το οξυγόνο της ατμόσφαιρας που αναπνέουμε είναι σε μορφή μορίων. Το μόριο του Οξυγόνου αποτελείται από δύο άτομα (Ο2). Είναι το πιο διαδεδομένο χημικό στοιχείο αποτελώντας το 21% του αέρα που αναπνέουμε και το 47% w/w στο στερεό φλοιό της Γης.
Είναι απαραίτητο στοιχείο για την καύση. Δεν είναι εύφλεκτο (δεν μπορεί να καεί) αλλά έχει την ικανότητα να προκαλεί έκρηξη σε συγκεκριμένες συνθήκες.

Το οξυγόνο είναι αέριο άχρωμο, άοσμο και άγευστο.
Ανάλογα το ποσοστό οξυγόνου το περιβάλλον χαρακτηρίζεται σε:
Νορμοξικό Οξυγόνο σε ποσοστό 18% – 21%
Υπεροξικό Οξυγόνο σε ποσοστό ≥ 23%
Υπ οξικό Οξυγόνο σε ποσοστό <18%
Ανοξικό Περιβάλλον όπου απουσιάζει το Οξυγόνο

Άζωτο N2

Διαλυτότητα = 0.052
Ναρκωτική δράση = 1
Mol. βάρος = 28 g/mol

Είναι αέριο, άχρωμο, άοσμο και άγευστο.
Η συγκέντρωση του αζώτου στον ατμοσφαιρικό αέρα είναι 78,084% και είναι απαραίτητο συστατικό όλων των ζωντανών οργανισμών.
Βασικός ρόλος του αζώτου μέσα στον ατμοσφαιρικό αέρα είναι να διατηρεί σχετικά χαμηλή τη συγκέντρωση του οξυγόνου σε αυτή, μειώνοντας έτσι τη δραστικότητά του με αποτέλεσμα όλες οι οξειδώσεις στη φύση, η καύση και η σήψη να προχωρούν με τη γνωστή μικρή φυσική τους ταχύτητα.
Το άζωτο δεν είναι δηλητηριώδες αέριο αλλά μπορεί να προκαλέσει ασφυξία.
Το εισπνεόμενων από τον άνθρωπο άζωτο κανονικά διαλύεται ελάχιστα στο αίμα. Κάτω όμως από αυξημένη πίεση όπως στην κατάδυση η διαλυτότητά του αυξάνεται. Έτσι, με την μείωση της πίεση όπως συμβαίνει στην φάση της ανάδυσης μειώνεται η διαλυτότητα με αποτέλεσμα μέσο διαφόρων μηχανισμών και λειτουργιών την δημιουργία φυσαλίδων.

Ήλιο He

Διαλυτότητα = 0.015
Ναρκωτική δράση = 5
Mol. βάρος = 4 g/mol

Το ήλιο είναι αέριο άχρωμο, άοσμο, άγευστο και μη-τοξικό.
Είναι το πιο αδρανές χημικό στοιχείο.
Το ήλιο είναι εξαιρετικά ελαφρύ και δεν μπορεί να συγκρατηθεί από το βαρυτικό πεδίο της γης. Στην ατμόσφαιρα το βρίσκουμε μόνο σε ίχνη (5,24 ppm)
Το ήλιο είναι το μοναδικό χημικό στοιχείο που ανακαλύφθηκε πρώτα έξω από τη Γη. Έχει τη μικρότερη διαλυτότητα στο νερό από κάθε άλλο γνωστό αέριο.
Το ήλιο έχει την ιδιότητα να περνάει εύκολα πολύ λεπτά τριχοειδή αγγεία και σχισμές. Έχει τεράστια θερμική αγωγιμότητα και αυτός είναι ένας από τους λόγους που αποφεύγουμε την πλήρωση της στεγανής στολής με μίγματα που περιέχουν ήλιο.
Στη γη το ήλιο υπάρχει σε μικρές συγκεντρώσεις στην ατμόσφαιρα. Σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που φτάνουν μέχρι και το 7% ανευρίσκεται στο φυσικό αέριο από το οποίο και παράγεται με κλασματική απόσταξη. Σαν αδρανές αέριο με πολύ μικρή διαλυτότητά στο νερό χρησιμοποιείται για να μειώσει το ποσοστό του αζώτου σε καταδυτικά μίγματα.

Υπολογισμοί ΝΙΤRΟΧ

Οι τύποι με παραδείγματα που χρησιμοποιούνται κατά την θεωρητική εκπαίδευση στο σχολείο NITROX DIVER

Καθορίζοντας το ποσοστό οξυγόνου στο μείγμα

Προγραμματίζουμε κατάδυση στα 35 μέτρα. Ποιό πρέπει να είναι το ποσοστό οξυγόνου ώστε η μερική πίεση Ο2 να μην υπερβεί το ΡΟ21.4;

FO2 = ΡΟ2 ÷ βάθος σε ΑΤΑ => FO2 = 1.4 ÷ 4.5ΑΤΑ = 0.31 ~ 31%

Μέγιστο Λειτουργικό Βάθος – ΜΟD

Ποιό είναι το μέγιστο βάθος που μπορούμε να πραγματοποιήσουμε κατάδυση έχοντας
NITROX 36 χωρίς να ξεπεράσουμε το ΡΟ2 1.4;
MOD = PO2 ÷ FO2 => ΜΟD = 1.4 ÷ 0.36= 3.8 ATA ~ 28m

Υπολογισμός Μερικής Πίεσης Οξυγόνου

Ποια η Μερική Πίεση Οξυγόνου σε βάθος 42 μέτρα και με περιεκτικότητα οξυγόνου στο μείγμα 30%;
PO2 = FO2 X βάθος σε ΑΤΑ => PO2 = 0.30 Χ 5.2ATA= 1.56

Ισοδύναμο Βάθος Αέρα – Equivalent Air Depth (EAD)

EAD = [(FN2÷0.79) x (βάθος + 10)] -10

Σε κατάδυση σε βάθος 27m με ΕΑΝx32 ποιό θα είναι το Ισοδύναμο Βάθος Αέρα;
EAD = [(0.68÷0.79) X (27+10)]-10 = 21.8m

Ισοδύναμο Ναρκωτικό Βάθος- Equivalent Narcotic Depth, END
Τύπος 1: Το οξυγόνο δεν λαμβάνεται σαν ναρκωτικό αέριο.

END = [(1 - (FHe + FO2)] ÷ 0.79 x ATA (ATA)

Παράδειγμα
Πραγματοποιούμε κατάδυση στα 50 μέτρα με μίγμα 21/35.
Ποιο θα είναι το END?
Το οξυγόνο δεν λαμβάνεται σαν ναρκωτικό αέριο
[(1 – (0.35 + 0.21)] ÷ 0.79 x 6ATA = 3.34 ATA or 23m END

Τύπος 2 Το οξυγόνο λαμβάνεται σαν ναρκωτικό αέριο.
END = (1- FΗ2) x ATA
Παράδειγμα
Πραγματοποιούμε κατάδυση στα 50 μέτρα με μείγμα 21/35.
Ποιο θα είναι το END?
0.65 Χ 6ATA = 3.9 ATA ή 29 μέτρα END

Διαχείριση αναίσθητου δύτη

Η διαχείριση αναίσθητου δύτη στο βυθό αποτελεί από μόνο του ένα προβληματικό σενάριο και είναι σαφές πως δημιουργεί πάντα κάποια αμφιβολία ως προς την διαχείριση του. Επιπλέον, οι διαφορετικοί παράμετροι, οι συνθήκες και η πολυπλοκότητα κάθε περιστατικού, μας δίνει να καταλάβουμε ότι είναι αδύνατον να βρεθεί μια στρατηγική η οποία να μπορεί να εφαρμοστεί ανεξάρτητα με τις όποιες μεταβολές παρουσιαστούν.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η επιβίωση ενός αναίσθητου δύτη εξαρτάται από πολλές παραμέτρους και ότι μια τέλεια ανάδυση δεν είναι πάντα η επιτυχέστερη στρατηγική που θα μας εξασφαλίσει την επιβίωση του θύματος.
Πολλοί δύτες με ικανότητα και εμπειρία μπορούν να διαχειριστούν με αποτελεσματικότητα τις πολλαπλές μεταβολές που παρουσιάζονται στην διάσωση, αφήνοντας την ανάδυση σε δεύτερο ρόλο.
Κάθε δύτης που λαμβάνει μέρος σε διάσωση πρέπει να εξασφαλίσει την ασφάλεια του και την ασφάλεια των μελών της ομάδας του. Ο χρόνος σε τέτοιες καταστάσεις είναι αυτός που πολλές φορές «πιέζει» και μας οδηγεί σε λανθασμένους χειρισμούς.

Είναι πολύ δύσκολο να αντεπεξέλθουμε με επιτυχία σε περιστατικό χωρίς προηγούμενη εκπαίδευση ή δίχως συνεχή πρακτική.

Διαχείριση αναίσθητου δύτη
Προϋπόθεση είναι η άμεση ανταπόκριση του διασώστη. Τα σενάρια που καλύπτονται είναι: 1 το 2ο στάδιο να βρίσκεται στο στόμα του λιπόθυμου δύτη, 2 Ο δύτης χάσει το δεύτερο στάδιο (Toxic Diver) .
Μπορούμε να πούμε ότι η αρχική εστίαση του διασώστη για την αποτελεσματικότερη διαχείριση περιστατικού πραγματοποιείται σε τρία επίπεδα:

1 Έλεγχος του θύματος- Περιβάλλον
2 Ανοικτός αεραγωγός.
3 Διεξαγωγή ομαλής ανάδυσης

Αν για λόγους πλευστότητας, ελλιπής εκπαίδευση, πανικού, συναισθημάτων, χάσουμε τον απαιτούμενο έλεγχο σε ένα από τα τρία επίπεδα είναι πιθανό να οδηγηθούμε σε μια αποτυχημένη διάσωση αλλά και να θέσουμε σε κίνδυνο και την δική μας ασφάλεια.

Έλεγχος του θύματος – Περιβάλλον
Στο Περιβάλλον περιλαμβάνονται ο χρόνος βυθού, αέρια, προσανατολισμός.
Ο διασώστης πρέπει να αξιολογήσει το περιβάλλον και τους κινδύνους που μπορεί να εγκυμονούν πριν προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Μια γρήγορη διερεύνηση και αξιολόγηση του χώρου για δίκτυα, συντρίμμια, στενά περάσματα, καθώς και τον έλεγχο του βάθους, το ρεύμα, τον προσανατολισμό, το υπολειπόμενο αέριο σίγουρα μπορεί να αποτρέψουν ακόμα πιο δυσμενείς καταστάσεις.
Ταυτόχρονα με τα παραπάνω ο διασώστης πρέπει να ελέγχει και την κατάσταση του θύματος.

Ανοικτός αεραγωγός
Σε υγρό περιβάλλον ο έλεγχος του αεραγωγού είναι δύσκολο ως και απίθανο να πραγματοποιηθεί. Ο λόγος που πρέπει να διατηρήσουμε τον αεραγωγό ανοικτό είναι ότι σε λιπόθυμο δύτη αδρανούν οι μύες της γλώσσας με αποτέλεσμα να φράξει τον αεραγωγό με αποτέλεσμα την διακοπή της αναπνοής που μοιραία μας οδηγεί στην διακοπή λειτουργίας της καρδιάς.

Διεξαγωγή ομαλής ανάδυσης
Όταν ολοκληρώσει και εξασφαλίσει τον έλεγχο του θύματος και έχει αξιολογήσει το περιβάλλον πρέπει να προετοιμάσει το θύμα για την ανάδυση.
Ο διάσωσης πρέπει να είναι αποδοτικός, ενήμερος, ήρεμος, με άριστη τεχνική κατάρτιση, να βρίσκεται σε καλή φυσική κατάσταση και πνευματική συγκρότηση για να φέρει το θύμα στην επιφάνεια χωρίς καμία παραχώρηση στα θέματα ασφαλείας τόσο του ίδιου αλλά και της ομάδας του.
Όταν ολοκληρώσει και εξασφαλίσει τον έλεγχο του θύματος και έχει αξιολογήσει το περιβάλλον πρέπει να προετοιμάσει το θύμα για την ανάδυση. Συνιστάται κατά την ανάδυση και για τον καλύτερο έλεγχο του θύματος και της πλευστότητας να χρησιμοποιείται μόνο τον ρυθμιστή πλευστότητας του θύματος. Με τον τρόπο αυτό εστιάζουμε μόνο σε ένα μέσο ανέλκυσης και μειώνουμε τον αριθμό μεταβολών που παρουσιάζονται κατά την ανάδυση. Οι βαλβίδες των στεγανών στολών (OPV) του θύματος και του διασώστη πρέπει να είναι στην ανοικτή θέση (Open).
O διασώστης βρίσκεται πάντα πάνω – πίσω από το θύμα και πραγματοποιούν ανάδυση σε οριζόντια θέση. Ο τρόπος αυτός μας εξασφαλίζει την πλέον ελεγχόμενη ανάδυση και σωστή διαχείριση των περισσότερων σεναρίων π.χ. διαγώνια ανάδυση, συνεχόμενες μεταβολές βάθους, αλλά και τον καλύτερο έλεγχο του θύματος. Ο διασώστης πρέπει να μπορεί να προσαρμοστεί με το σωματότυπο του θύματος αλλά και τις όποιες μικρό-διαφορές του εξοπλισμού.
Κατά την διάσωση ο διασώστης πρέπει να είναι αρνητικός έτσι ώστε το βάρος του ενεργεί σαν «έρμα» για να «παγιδεύει» το θύμα σε οριζόντια θέση. Ρυθμίζει την ταχύτητα ανάδυσης κάνοντας πλήρωση ή εκτόνωση αέρα στον ασκό (wing) του θύματος. Με τον τρόπο αυτό το θύμα είναι αυτό που μας οδηγεί στην επιφάνεια.
Ο διασώστης προσθέτει αέρα στον δικό του ασκό μόνο αν κριθεί απαραίτητο δηλαδή στην περίπτωση που δεν μπορεί να επιτευχθεί ανάδυση μόνο με τον ασκό του θύματος.
Σε περιβάλλον οροφής π.χ. σπήλαιο – ναυάγιο η οριζόντια θέση είναι η πλέον ενδεδειγμένη και μας εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό την αποδοτικότερη ανάδυση στην επιφάνεια. Φυσικά όπου οι άμεσες αναδύσεις (κάθετες) απαιτούνται και μπορούν να πραγματοποιηθούν η ανάδυση αυτή είναι λιγότερο σημαντική.

Κατά την διάρκεια της ανάδυσης και της διαχείρισης του περιστατικού, είναι συνήθως ευκολότερο για τον διασώστη να χρησιμοποιεί το δεξί του χέρι για να κρατά το δεύτερο στάδιο στο στόμα του θύματος και ταυτόχρονα να διατηρεί τον αεραγωγό ανοικτό.
Το αριστερό χέρι χρησιμοποιείται για την σταθερότητα του θύματος στην σωστή θέση και για να ελέγχει την άνοδο μέσο της βαλβίδα (OPV) που βρίσκεται αριστερά στον ασκό του θύματος και από το inflator του ασκού. Οι παραπάνω τεχνικές είναι λιγότερο σημαντικές από τον αρχικό στόχο και σκοπό, δηλαδή, την συνεχή διατήρηση της κατάστασης και εξασφάλιση έλεγχου, τον ανοικτό αεραγωγό και την ομαλή ανάδυση.
Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος για τον αναίσθητο δύτη άρα, ο διάσωσης πρέπει να είναι αποδοτικός, ενήμερος, ήρεμος, με άριστη τεχνική κατάρτιση και πνευματική συγκρότηση για να φέρει το θύμα στην επιφάνεια χωρίς καμία παραχώρηση στα θέματα ασφαλείας τόσο του ίδιου αλλά και της ομάδας του.

2) Αν ο λιπόθυμος αυτοδύτης χάσει τον ρυθμιστή από το στόμα ο κίνδυνος του πνιγμού είναι μεγάλος. Αν είμαστε παρόν στο περιστατικό και η ανταπόκριση είναι άμεση επανατοποθετούμαι το 2ο στάδιο στο στόμα του θύματος και ο μοναδικός χειρισμός που πρέπει να πραγματοποιηθεί από τον διασώστη είναι η άνοδο του θύματος στην επιφάνεια.

Τοξικότητα Οξυγόνου

Η νάρκωση του αζώτου εκδηλώνεται αργά και σταδιακά. Στην αντίθετη περίπτωση η τοξικότητα οξυγόνου εκδηλώνεται χωρίς προηγούμενα συμπτώματα και αποτελεί μια σοβαρή απειλή για τον αυτοδύτη. Η ανοχή στην τοξικότητα του οξυγόνου διαφέρει από άτομο σε άτομο και από μέρα σε μέρα.
Η διαχείριση περιστατικού δύτη με συμπτώματα Τοξικότητας Οξυγόνου δεν διαφέρει πολύ με την διαχείριση αναίσθητου δύτη που αναφέραμε παραπάνω.
Οι ιδιαιτερότητες στην περίπτωση αυτή είναι ο αυξανόμενος κίνδυνος εμβολής και της πνευμονικής υπερδιάτασης από τις συσπάσεις που δημιουργούνται. Στην φάση αυτή δηλαδή στην τοξική φάση όπου τα συμπτώματα είναι εμφανή (σπασμοί), δεν πρέπει να υπάρξει καμία μεταβολή βάθους στο θύμα. (Σύμφωνα με το DAN Tec Conference, πλέον η ανάδυση του δύτη στην επιφάνεια μπορεί να γίνει και κατα την διάρκεια των σπασμών, καθώς μετα από έρευνες δεν υπήρχαν συμτώματα υπερδιάτασης.)
Στατιστικές αναφέρουν ότι οι σπασμοί διαρκούν περίπου ένα λεπτό αλλά σε μερικά περιστατικά ίσως η διάρκεια να είναι μεγαλύτερη.
Τα συμπτώματα τοξικότητας οξυγόνου και οι νευρομυϊκές συσπάσεις, οδηγούν τον δύτη στο να αδυνατεί να συγκρατήσει το 2ο στάδιο στο στόμα του και μοιραία αυτή η κατάσταση μας οδηγεί στον πνιγμό. Αν ο διάσωσης είναι παρών στο περιστατικό πρέπει αμέσως να τοποθετήσει στο θύμα τον δικό του ρυθμιστή και σε καμία περίπτωση τον ρυθμιστή του θύματος. Αυτό γίνεται γιατί χάνουμε πολύτιμο χρόνο στο να ψάχνουμε το 2ο στάδιο του θύματος αλλά ο πιο σημαντικός είναι ότι ίσως το θύμα να μην ανέπνεε το κατάλληλο μίγμα. Για την διαδικασία που μόλις αναφέραμε και για την αποτελεσματικότερη διαχείριση του περιστατικού η χρήση μακριού σωλήνα στο 2ο στάδιο (long hose) είναι απαραίτητη.
Κατά την διάρκεια των σπασμών ο διάσωσης ελέγχει το θύμα και δεν πραγματοποιεί ανάδυση. Μόλις σταματήσουν οι σπασμοί, ο διάσωσης πραγματοποιεί ελεγχόμενη ανάδυση γνωρίζοντας ότι, με την επανεμφάνιση των σπασμών δεν πρέπει να υπάρξει περαιτέρω μεταβολή του βάθους από το οποίο βρίσκεται.
Έρευνα που παρουσίασε το Αμερικάνικό Ναυτικό έδειξε ότι το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα είναι η ναυτία και ακολουθούσαν οι μυοκλονίες. Σημαντικό στην έρευνα αυτή είναι ότι ένας από τους συμμετέχοντες παρουσίασε σπασμούς 82 λεπτά από την έναρξη του πειράματος, σε βάθος 9 μέτρων, 15 δευτερόλεπτα μετά την διακοπή οξυγόνου.
Αν κατά την διάρκεια της κατάδυσης εμφανιστούν ναυτία, ζαλάδα πρέπει να ειδοποιηθεί η ομάδα και αμέσως να ξεκινήσει ελεγχόμενη άνοδο. Πρέπει ο
αυτοδύτης να παρακολουθείται συνεχώς από τα μέλη της ομάδας και να αποφευχθεί οποιαδήποτε έντονη δραστηριότητα.
Η συνεχή παρακολούθηση του θύματος στην επιφάνεια και η μεταφορά του σε υπερβαρικό Θάλαμο κρίνεται απαραίτητη.

Εξοπλισμός

Η διαμόρφωση και η χρήση του εξοπλισμού, καθώς και η ικανότητα διαχείρισης προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν από αστοχία ή σφάλμα αυτού, αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο στα σχολεία τεχνικής κατάδυσης. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ένα πρόβλημα εξοπλισμού στο οποίο δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία, όπως μια πολύ μικρή διαρροή αερίου από το πρώτο στάδιο, μπορεί κατά την διάρκεια μιας κατάδυσης να εξελιχθεί σε μεγαλύτερο ή να είναι υπαίτιο για την δημιουργία κάποιου άλλου μεγαλυτέρου προβλήματος.
Τα διάφορα μικροπροβλήματα που δημιουργούνται από τον εξοπλισμό, λειτουργούν αθροιστικά και βέβαια σε βάρος μας και τα οποία «μεταφέρουμε» με τη σειρά μας στην ομάδα.
Κάθε δύτης πρέπει να γνωρίζει τον εξοπλισμό του, καθώς και τον εξοπλισμό των μελών που απαρτίζουν την ομάδα του. Προτείνεται για πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση περιστατικού, η όποια διαμόρφωση εξοπλισμού να είναι ίδια για όλα τα μέλη της ομάδας.
Στην περίπτωση που παρουσιαστεί πρόβλημα, ο περιορισμένος χρόνος που έχουμε στη διάθεση μας, δεν μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε και να «ανακαλύψουμε» τη στιγμή εκείνη τη διαμόρφωση εξοπλισμού που έχει ο άλλος δύτης.

Life Support System Service Technician

Πρόγραμμα LSST της IANTD είναι αφιερωμένο στην τεχνική επιμόρφωση του δύτη μέσω εξειδικευμένων γνώσεων και εφαρμογών στην συντήρηση και επισκευή του καταδυτικού εξοπλισμού. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει την εκπαίδευση για την επισκευή και τη συντήρηση του καταδυτικού εξοπλισμού, καθώς επίσης την κατάλληλη προετοιμασία και τις διαδικασίες που απαιτούνται για την ασφαλή χρήση του εξοπλισμού σε περιβάλλον υψηλής συγκέντρωσης Οξυγόνου.

Στο πρόγραμμα LSST παρέχονται πληροφορίες, οδηγίες και τεχνικά εγχειρίδια για τον καταδυτικό εξοπλισμό που αποσκοπούν στο να προσφέρουν στον εκπαιδευόμενο την δυνατότητα να εμβαθύνει τις γνώσεις του κατά τρόπο μεθοδικό και τεχνικά θεμελιωμένο, καθώς και να αναπτύξει το υπόβαθρο που απαιτείται για την κατανόηση σε βάθος του καταδυτικού εξοπλισμού και την συντήρηση αυτού.

Διάρκεια προγράμματος
Το πρόγραμμα έχει διάρκεια 10 ώρες και χωρίζεται στο Πρακτικό και Θεωρητικό μέρος.
Στο θεωρητικό μέρος αναφέρονται και εξηγούνται οι διαδικασίες και τα πρότυπα για την συντήρηση του καταδυτικού εξοπλισμού όπως συστήματα πλήρωσης στεγανής και ρυθμιστών πλευστότητας, καταδυτικές φιάλες, ρυθμιστών αναπνοής, βαλβίδες – κλείστρα φιαλών.
Στο πρακτικό μέρος ο εκπαιδευόμενος έρχεται σε επαφή με τα υλικά, εργαλεία, εξαρτήματα, ανταλλακτικά, ειδικό εξοπλισμό όπου και πραγματοποιεί την πρακτική του στην αποσυναρμολόγηση και συναρμολόγηση του καταδυτικού εξοπλισμού καθώς και τις διαδικασίες που απαιτούνται για να χαρακτηριστεί ο καταδυτικός εξοπλισμός κατάλληλος για χρήση σε περιβάλλον με υψηλή συγκέντρωση Οξυγόνου.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα προγράμματα και τα σεμινάρια που παρέχει το κ.κ. AquaTec μπορείτε να επικοινωνήσετε στα παρακάτω emails:
aquatec@aquatec.gr
info@aquatec.gr

Nitrox-Trimix Blender

IANTD Nitrox – Trimix Blender

Η IANTD είναι από τους πρώτους καταδυτικούς οργανισμούς που εισήγαγε την χρήση Nitrox στις ερασιτεχνικές καταδύσεις την δεκαετία του ’80 και φυσικά είναι από τους πρώτους οργανισμούς που δημιούργησε εκπαιδευτικό πρόγραμμα για την μίξη καταδυτικών αερίων.

Σκοπός του προγράμματος είναι να ενημερώσει, να προετοιμάζει τον υποψήφιο πρακτικά και θεωρητικά με οδηγίες, τεχνικά εγχειρίδια για τις πλέον κατάλληλες αλλά και σύγχρονες τεχνικές μίξεις καταδυτικών αερίων. Επίσης γίνεται εκτενέστερη αναφορά στον ρόλο του τεχνικού ανάμειξης, στις απαιτήσεις εξοπλισμού και στους κινδύνους που μπορεί να εγκυμονούν κατά την μετάγγιση των αερίων.
Διάρκεια προγράμματος

Το πρόγραμμα έχει διάρκεια 10 ώρες και χωρίζεται σε Πρακτικό και Θεωρητικό μέρος.

Στο θεωρητικό μέρος αναφέρονται και εξηγούνται οι διαδικασίες, τα πρότυπα και οι τρόποι μίξεις καταδυτικών αερίων. Δίνεται έμφαση στους υπολογισμούς στα προγράμματα μίξεις αερίων, τις βασικές αρχές λειτουργίας σταθμού πλήρωσης καθώς επίσης στις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά των αερίων.
Στο πρακτικό μέρος του προγράμματος ο εκπαιδευόμενος καλείται να εφαρμόσει τις θεωρητικές γνώσεις και τις πρακτικές δεξιότητες που απαιτούνται για την ασφαλή μίξη των καταδυτικών αερίων.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα προγράμματα και τα σεμινάρια που παρέχει το κ.κ. AquaTec μπορείτε να επικοινωνήσετε στα παρακάτω email :
aquatec@aquatec.gr
info@aquatec.gr